Dating met Russische vrouwen: hoe zit dat nu echt?

Steeds meer mannen kiezen voor de liefde over de grens en stappen in het huwelijk of gaan samenwonen met een buitenlandse dame, vaak afkomstig uit Oost-Europa. Ze strijken neer in het Westen voor hun studie, een carrière of simpelweg om bij hun grote vlam te zijn.

In dit artikel duiken we in de mentaliteit van vrouwen uit Rusland en de voormalige Sovjetrepublieken – denk aan Oekraïne, Wit-Rusland, de Baltische staten en Moldavië. Dames uit deze regio's delen opvallendveel overeenkomsten.

Verwacht geen wereldvreemde types: ze zijn absoluut bij de tijd. Ze manoeuvreren moeiteloos in zowel compacte stadswagens als dikke bakken, swipen erop los met hun Apple-gadgets en weten precies hoe alle instellingen in elkaar steken. Ook online zijn ze hyperactief op fora, socials en Twitter.

Ze doen qua moderniteit absoluut niet onder voor mannen.

Kortom, ze staan midden in het moderne leven. Toch dragen ze tegelijkertijd normen en waarden met zich mee die ze van generatie op generatie hebben meegekregen.

Waar het feminisme in grote delen van de westerse wereld inmiddels flink is doorgeschoten, omarmen Russische vrouwen nog volop hun vrouwelijkheid, charme en elegantie. Ze zijn wars van opgelegdemodehypes, lekker scherp, sociaal en bloedfanatiek als het om familie gaat. Een gezin stichten en onvoorwaardelijk van hun man houden staat bij hen op één.

Kort gezegd: uiterlijke verzorging en innerlijke kracht gaan bij hen hand in hand.

In de Russische cultuur zijn warmte, liefde en zorgzaamheid onlosmakelijk met de vrouw verbonden. Dat beeld is er door de eeuwen heen ingesleten, niet in de laatste plaats doordat ze noodgedwongen altijd al keihard moesten meewerken.

Tijdens de vele verwoestende oorlogen die Rusland heeft gekend, moesten de vrouwen immers in hun eentje het fort zien te redden terwijl hun mannen op het slagveld vochten.

De Russische vrouw staat wereldwijd bekend om haar legendarische gastvrijheid. Wie bij haar op de koffie komt, wordt volgestouwd met eten alsof er een hongersnood op komst is.

Typische gewoontes van Russische vrouwen

• Net als vrouwen overal ter wereld vinden ze veiligheid ontzettend belangrijk – misschien stiekem nog wel net iets meer. Ze dragen een diepgewortelde angst met zich mee voor eenzaamheid, armoede, ziekte of het niet kunnen opvangen van hun ouder wordende ouders.
• Ze zijn bikkelhard voor zichzelf. Als ze opmerkt: «Ik voel me vandaag niet zo knap», excuseert ze zich eigenlijk omdat ze niet aan haar eigen perfecte plaatje voldoet. Dit komt heus niet door een minderwaardigskompleks, maar simpelweg omdat ze op dat moment de lat té hoog legt en snakt naar een bevestiging van haar man dat ze wél geliefd, begeerd en mooi is.
• Vragen om cadeautjes zit niet in hun systeem. «Wie een vrouw iets wil schenken, doet dat uit pure liefde en niet omdat erom bedeld is.» Maar vergis je niet: net als iedere vrouw houden ze wel degelijk van verrassingen. Laat haar man structureel verstek gaan met cadeaus, dan belandt hij direct in het hokje 'gierigaard'. Let wel op subtiele hints; ze vraagt het nooit direct, maar laat de boodschap doorschemeren.
• De maatschappij is er behoorlijk machistisch ingesteld. In een willekeurige personeelsadvertentie tref je zo criteria aan als: «Gezocht: secretaresse, vrouw, 25 jaar, aantrekkelijk, minimale lengte 175 cm».
• Protesteren tegen dit machojabia doen de vrouwen zelf nauwelijks. Ze begrijpen oprecht de ophef van westerse feministes niet. Binnen de muren van het eigen huishouden trekken de vrouwen immers in de praktijk toch al aan de touwtjes.
• Galanterie is in Rusland de normaalste zaak van de wereld. Als een Russische man een dame trakteert op een drankje of haar helpt, zit daar geen bijbedoeling achter; het hoort gewoon bij fatsoen en ridderlijkheid. Schiet in de leraarsreputatie door zelf te willen betalen 'voor de onafhankelijkheid', en je kwetst hem direct. Tijdens treinreizen door Europa verbaas ik me er wekelijks over: ik versleep steevast de zware koffers naar het bagagerek. In Rusland ondenkbaar; daar schiet iedere man – ook vreemden – direct te hulp. Op het vliegveld van Rome zag ik tafereelen die je in Moskou nooit zou zien: een meisje dat eigenhandig haar zware kluiten sjouwt terwijl haar liefje er fluitend naast loopt met de handjes in de zakken.
• Tijdens diners, lunches en feestjes is het vaste prik dat de mannen het glas heffen om een toast uit te brengen op de dames.
• Openlijke liefdesverklaringen op straat zie je vrijwel niet: zoenen en knuffelen bewaart men angstvallig voor achter de voordeur. Dat heeft niets te maken met ijskoud desinteresse, maar puur met normen en waarden. In het openbaar op elkaar hangen wordt in Rusland simpelweg als onfatsoenlijk ervaren.
• Vrouwen besteden krankzinnigveel tijd aan hun uiterlijk. Ze lopen er altijd tip-top opgemaakt en volgens de laatste mode bij, zelfs als ze even snel boodschappen gaan doen. Ze gaan daarin tot het uiterste. Dat perfectionisme is trouwens niet zonder reden. De Russische man sneuvelt statistisch gezien vaak vroeg door drankmisbruik; de gemiddelde levensverwachting ligt rond de 59 jaar voor mannen tegenover 72 voor vrouwen. Een stabiel gezin is heilig; vrouwen willen simpelweg koste wat het kost trouwen en moeder worden. Hierdoor zie je vaak genoeg prachtige vrouwen settelen met nukkige, dominante of weinig charmante kerels. Om überhaupt een kans te maken op een fatsoenlijke vent, zijn ze bereid tot het uiterste te gaan.
• Tot op de dag van vandaag leeft onder veel Russische meiden het hardnekkige idee dat je alleen een welgestelde man aan de haak slaat als je getooid gaat in dure merkkleding. Niet zelden wonen ze met meerdere meiden in een kleine, aftandse studio om maar te kunnen besparen op de huur, puur zodat ze zich designeroutfits kunnen veroorloven (merkkleding is in Moskou immers schandalig duur vergeleken met de rest van Europa).
• Er gaat een vermogen op aan cosmetica en wekelijkse nagelbehandelingen. Wie in de post-Sovjetlanden serieus genomen wil worden en indruk wil maken, móét gewoon in designerlabels lopen. Probeer maar eens een strenge portier te passeren bij een exclusieve Moskouse club; daar wordt strenger geselecteerd dan waar ook ter wereld.